Odzyskanie spokoju.

Samotność i lekkie uwiązanie mnie przytłacza, choć już mniej. Spacer po plaży w towarzystwie rozszalałego Bałtyku mnie uspokoił. Zyskałem wiarę w marzenia, znalazłem samochód, a natura zalewając mnie wodą sprawiła opad szczęki i wielkie "WOW!" walczące w eterze z ogłuszającym wiatrem.

Bałtyk, 5-6 w skali Beauforta.

Do zawrócenia zmusiły mnie ćwiczenia wojskowe, mające miejsce na pobliskim poligonie, na który mnie zniosło.

Plaża w okolicy poligonu.

Wracając znalazłem sobie taki oto nowy środek komunikacji, stworzony do pokonywania wydm i tym podobnych przeszkód. A do tego jest całkowicie bezpieczny dla środowiska :)

Ostatnio tak myśląc, złapałem się, że jestem z nad morza (wiem, błyskotliwe), a nie wykorzystuje tego. Przypominała mi się ta myśl, gdy spotkałem grupę kiteboarderów. Okazało się, że są z okolicy i każdy polecał mi ten sposób spędzania czasu. Jedyną przeszkodą są środki na zakup sprzętu. Jednak może za rok to ja będę tak rozcinał fale?

Nawiązując do fal i siły natury swoje kroki skierowałem na koniec drugiego mola, gdzie jak zawsze na jesień mają miejsce takie zjawiska. Jedno wielkie WOW!

Zwykły spacer, od smutku, samotności,  przez pocieszenie, dokąd?